1. Η ανάλυση της Qualia δείχνει ότι έπιασε επικοινωνιακά και έχει “πάρει φωτιά” πρόσφατα το κίνημα στα media.   Αλλά δεν το έχουν μετατρέψει σε εικόνα εκεί που μετράει:  στο σημείο που πρέπει να πάρεις απόφαση αν θα πληρώσεις ή όχι.   Αντί να μοιράζουν φυλλάδια κάθε Κυριακή, θα έπρεπε να κολλάνε στα αυτοκίνητα αυτοκόλλητα. Να νιώσουν όσοι δεν θέλουν να πληρώσουν μέρος μιας μεγαλύτερης ομάδας.  ”Δεν πληρώνω και είμαι περήφανος για αυτό” κατά το “I’m black and I’m proud”.     Είναι ηθική κάλυψη αριθμητικής φύσεως.   Αφού το κάνουν πολλοί, έχω δίκιο.   Δυστυχώς κάπως έτσι κατέληξαν όλοι οι Γερμανοί να σφαζιάζουν κόσμο στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο…

2. Ακόμα και αν δεν έχει το κίνημα χρήματα να προσλάβει εταιρεία για την δημιουργία εταιρικής ταυτότητας της προκοπής θα έπρεπε να βρει κάποια εικόνα ή σύμβολο με συναισθηματική δύναμη.   Αν δεν τους είχαν πιάσει σχεδόν όλους για ντόπινγκ θα προσφερόταν η εικόνα των αρσιβαριστών μας.  Να συνδέσει την ηθική απόφαση με κάποιον ιστορικό μύθο του παρελθόντος που ήταν ξεκάθαρα ηθικά σωστός.

3. Είναι κρίσιμης σημασίας να οπτικοποιήσει την προτεινόμενη μέθοδο αντίστασης.   Τι ακριβώς θέλουν να κάνουμε όταν φτάνουμε στην μπάρα;   Μια Κυριακή κατέβαινα από τις Σέρρες και σε κάθε διόδιο ήταν άτομα των ομάδων αντίδρασης.   Περνάγαμε χωρίς να πληρώσουμε παντού.   Τα τελευταία διόδια πριν την Αθήνα όμως λειτουργούσαν κανονικά.   Σχεδόν όλοι πήραν σειρά να πληρώσουν.   Μερικοί, με την φόρα από τόσα που δεν πλήρωσαν, άρχισαν να κορνάρουν.   Κάποιος πήγε από την λωρίδα e-pass και πέρασε, μερικοί τον ακολούθησαν.   Αλλά οι περισσότεροι μείναμε και πληρώσαμε κανονικά.   Όπως μια καλή συσκευασία στο ράφι του super market, χρειαζόμαστε μια μικρή υπενθύμιση λίγο πριν την κρίσιμη στιγμή για να αλλάξουμε συμπεριφορά.  Πόσο μάλλον όταν καλούμαστε να παρανομήσουμε.

4. Πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί με τι άλλο “δεν πληρώνω” θα συνδεθούν.   Έχει σχέση με αυτά που πληρώνουμε τόσο χρόνια για την ΕΡΤ;   Τους συμφέρει ή όχι;   Αν είναι τόσο ξεκάθαρο νομικά ότι είναι σωστό να μην πληρώνουμε διόδια δεν πρέπει να το μπλέκουνε με άλλα πιο πολύπλοκα θέματα.   Εδώ ποντάρεις επικοινωνιακά: αν πιστεύεις ότι επίκειται λαϊκή επανάσταση, τότε το συνδέεις με τα πάντα.   Αλλά καθότι είναι απίθανο ενδεχόμενο, εγώ θα πρότεινα να επικεντρωθούν στην ιδιομορφία του συγκεκριμένου θέματος και τις νομικές της προεκτάσεις.  Αλλά καλά θα κάνουν να προσλάβουν κάποιον με ιδιαίτερες γνώσεις δημοσίου δικαίου και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.   Τέτοιοι είναι λίγοι και ακριβοθώρητοι.   Η έννοια του δημόσιου συμφέροντος δεν έχει κατασταλλαξει διεθνώς και οι εξελίξεις είναι διαρκείς σε νομικό πλαίσιο.   Κοιτάξτε πχ το χάος στον χώρο της ενέργειας.

5. Μπορεί να μην έχουν εργαλεία  για να παρακολουθούν την επικοινωνιακή κρίση όπως το Aino αλλά ακόμα και μια γρήγορη ανασκόπηση της επικαιρότητας μπορεί να διακρίνει τον τρόπο που χειρίζονται τις σχετικές ειδήσεις τα media.     Οι φιλοκυβερνητικές ειδήσεις το αποφεύγουν ολόκληρο το θέμα όσο μπορούν.    Πρέπει να συνδεθεί λοιπόν με άλλα πράγματα.   Κατεβάστε χαριτωμένα σκυλιά και μωρά στα μπλόκα, δοκιμάστε διαφορετικές οπτικές γωνίες.   Οι πιο συντηρητικές εφημερίδες απλά αναφέρουν πότε και πως γίνονται.   Ποιές μέρες και ώρες ανοίγουν.   Αναγκάστε τους να ασχοληθούν με τις συγκινητικές ανθρώπινες ιστορίες στις περιοχές γύρω από τα διόδια.   Την έγκυο που δεν πρόλαβε να φτάσει στο μαιευτήριο, οτιδήποτε τέτοιο.   Διαβάστε για παράδειγμα πως καταφέρνει η Καθημερινή να ενσωματώσει το “δράμα” της αστυνομίας Φθιώτιδας που δεν έχει τα μέσα να παρακολουθήσει σωστά την αστυνόμευση των διοδίων.  Μόνο η City Press κάνει μια απόπειρα (σε ευρωπαϊκό στυλ δημοσιογραφίας) να δώσει δυο διαφορετικές όψεις στο θέμα ακόμα και σε μικρό θεματάκι online.

O Αριστοτέλης έδωσε έμφαση στις αρετές.  Οι στωικοί θα έλεγαν ότι τέτοια συναισθήματα, όπως η οργή στα διόδια, είναι λάθη.   Νιώθουμε ότι έχουμε αδικηθεί αλλά δεν μπορούμε να εκφράσουμε την ηθική αρχή που αντιβαίνει η λειτουργία τους.   Ένα σύστημα όπως ο Χριστιανισμός θα προτιμούσε να θέσει όρους όπως “σωστό” και “λάθος” επειδή μια γενικότητα όπως “η αμαρτία” αφήνει πολύ χώρο για ερμηνεία από τους εκπρόσωπους του θεού στην γη.   Αν είναι αμαρτία να μην πληρώνεις στα διόδια είναι γιατί κάνουμε το λάθος να το θεωρήσουμε αρκετά σημαντικό.   Σαν άνθρωποι δεν πρέπει να είμαστε τόσο ψωροπερήφανοι, μόνο ο Θεός μπορεί να μας δίνει τέτοιες οδηγίες είναι το γενικό σκεπτικό.

Τι θα έκανε λοιπόν ο Αριστοτέλης καθώς πλησίαζε με το κάρο του τις μπάρες των διοδίων;   Για ένα πράγμα είμαι σίγουρος.   Δεν θα βιαζόταν να πάρει μια απόφαση.    Τα συναισθήματα και η λογική δεν είναι δυο ακραίες συμπεριφορές, ούτε αντίθετα.   Οι άνθρωποι μπορούν και πρέπει να τα χρησιμοποιούμε μαζί.   Όποτε είμαστε υπερβολικά λογικοί και ψυχροί πρέπει να αναρωτιόμαστε αν χρειάζεται να λάβουμε υπόψη και τα συναισθήματα.   Τα δικά μας και των άλλων.   Σκεφτείτε το λοιπόν τώρα, αποφασίστε πριν ξεκινήσετε το ταξίδι σας.  Και μην είστε αγενείς στους καημένους τους υπαλλήλους.  Το χρωστάμε στον Αριστοτέλη.

Διαβάστε εδώ την συνέχεια αυτού του ειρμού και μια πρακτική πρόταση.

Εδώ είναι η σελίδα “Πληρώνω διόδια – δημοκρατικό δικαίωμα” στο Facebook.

This element of behavior – a meme – has very interesting physical properties, as it propagates through our culture. The word meme comes from the ancient Greek word mimeme (μίμημα) that means imitate. And by the force of imitation, the “I do not pay” meme has gained significant momentum. We present here measurements for some of the meme’s physical properties. The measurements were taken on three corpora that cover the period from November 1, 2010 to February 13, 2011 and contain respectively web news from 500 sites, blog posts from 35K blogs and tweets mentioning the meme.

After two “warnings” by the movement in mid-November and mid-December that quickly faded out, a third attempt to gain momentum in the new year has been successful. For three weeks it has built-up mass and has started to spread. It attained a new height around January 20 and slowed down again for a few days. It should have been clear by then that the “I do not pay” movement had a significant public image and what started as a local raising of toll cash-box barriers could replicate through the population as a generalized protest against financial measures. After a few days the meme took off, gained momentum and the effort to take measures in order to reverse its momentum will be orders of magnitude greater.

Επεξεργαζόμαστε μέσω του aino τα ελληνικά tweets που σχετίζονται με την κατάσταση στην Αίγυπτο στο χρονικό διάστημα 26/01/2011 – 01/02/2011 και οι λέξεις με την υψηλότερη συχνότητα συνθέτουν ένα word cloud, το οποίο και σας παρουσιάζουμε:

Σύμφωνα με το aino, οι εξελίξεις στην Αίγυπτο βρέθηκαν στην κορυφή της θεματολογίας στο ελληνικό web (news sites & portals) στις 29 και 30/01. Μέχρι εκείνη την ημέρα τα γεγονότα στη Νομική και η συζήτηση στην Ευρώπη για την επαναγορά ομολόγων επικρατούσαν. Στο παρακάτω διάγραμμα απεικονίζουμε τη διαφορά της εικόνας του θέματος «Αίγυπτος» τις τελευταίες 7 ημέρες σε σχέση με το πρώτο θέμα (headline) κάθε ημέρας:

Το πρώτο θέμα κάθε ημέρας ήταν:

26/01/2011: Νομική
27/01/2011: Νομική
28/01/2011: Επαναγορά ομολόγων
29/01/2011: Αίγυπτος
30/01/2011: Αίγυπτος
31/01/2011: Απεργία στα ΜΜΜ
01/02/2011: Μπαράζ απεργιών σε ΜΜΜ και Υγεία

Το πρόσφατο επεισόδιο της Systemgraph και του ταλαίπωρου καταναλωτή που αγόρασε τον υπολογιστή Apple έκανε τον γύρο του κόσμου.  Αν θέλετε να μάθετε τι έχει γραφτεί σχετικά θα κάνετε μάλλον μια αναζήτηση με το Google realtime search και θα δείτε κάτι τέτοιο.   Φαίνεται υπέροχα πλήρες και ενημερωμένο.   Ακόμα και τα στελέχη της Apple στις ΗΠΑ φαντάζομαι κάπως έτσι το τσεκάρουν.  Και είναι ανόητοι.   Γιατί ακόμα και ο παντοδύναμος Γούγλης δεν βλέπει όλη την εικόνα σφαιρικά.   Τρία βασικά προβλήματα:

1. Δεν παρακολουθεί όλα τα ΜΜΕ.  (Τηλεόραση, ραδιόφωνο πχ;)

2. Δεν καταλαβαίνει ελληνικά.

3. Δεν καταγράφει/αποθηκεύει αυτά που μπορεί να σβηστούν αργότερα.

Η διαχείριση κρίσεων είναι μεγάλη υπόθεση για οποιαδήποτε εταιρεία.  Στην περίπτωση μιας μικρής σαν την Systemgraph μπορεί να σε διαλύσει.  (Διαβάστε εδώ πρόσφατη ανάλυση crisis management με τον Λαζόπουλο και τον Μπουτάρη.)  Το διαδίκτυο είναι ιδανικό για να χαλάς πράγματα, για να απλώνεις φήμες ακριβώς επειδή είναι αναξιόπιστο.  Η Vodafone όμως δεν την πατάει εύκολα γιατί χρησιμοποιεί εργαλεία σαν το Aino.   Εδώ ξεπέρασε αλώβητη αυτοκτονίες και μεγαλύτερα σκάνδαλα!

Όταν έχεις να αντιμετωπίσεις τέτοιου μεγέθους επίθεση (και καλοφτιαγμένο κλιπάκι ε;) τα πράγματα είναι σοβαρά.   Η Παγκρήτια Δημοσιογραφική Ένωση κατά VODAFONE είναι επώνυμη καταγγελία και ανησυχητική.   Δεν έχει σημασία αν είναι τρελό και ανόητο.  Μια χούφτα Ελλήνων ίσως ήξερε καν τι ήταν αυτή η σημαία και κανένας δεν θα ήξερε την σημαία των…νήσων Μάρσαλ!   Για να επηρεαστούμε υποσυνείδητα πρέπει να γνωρίζουμε και κάτι σχετικό ε; Πόσο μάλλον που μάλλον κανείς δεν θα το είχε παρατηρήσει λόγω του φαινομένου του αόρατου γορίλλα.   Αν ένα διαφημιστικό είναι τόσο βαρετό ώστε να μην ακούς το μήνυμα πώλησης και να κοιτάς τα σημαιάκια…έχει πρόβλημα!

Ένας από αυτούς τους πασατέμπους είναι τζούφιος. Βρείτε τον με Google search!

Αλλά το τρίτο σημείο της λίστας μου είναι αυτό που δεν μπορεί να απαντηθεί με τις υπάρχουσες τεχνολογίες.   Τι γίνεται αν ο Κος Παπαδημητρόπουλος, ή ο κύριος Χαλκίδης, αναρτήσουν κάτι προσβλητικό ή επικίνδυνο, το δούνε πολλοί άνθρωποι και μετά το κατεβάσουν;   Πως θα αποδείξουμε ότι το έκαναν; Δεν είμαι ο μόνος με πρόσβαση σε γκρουπ στο Facebook που έχουν δεκάδες χιλιάδες “φίλους”.   Ακόμα και αν δεν είσαι διαχειριστής, μπορείς να αναρτήσεις συνήθως κάτι.   Και μετά από μια ώρα να το κατεβάσεις.   Υπάρχουν μόνο στοιχειώδη συστήματα διατήρησης παλιών ιστοσελίδων.   Μερικές προσπάθειες φιλανθρωπικού τύπου προσπαθούν να ενισχύσουν την μνήμη του κυβερνοχώρου αλλά είναι δύσκολο να ακολουθήσουν την ανάπτυξή του.

Το πρόβλημα λύνεται αν κάποιος στην εταιρεία έχει μπροστά του ένα εργαλείο που παρακολουθεί διαρκώς και ενημερώνει μόλις γίνει κάτι.  Μέσα σε μια θάλασσα πασατέμπου κάποιος έβαλε έναν τζούφιο.    Όσο ακόμα είναι online η πληροφορία και πριν γιγαντωθεί σε επιπτώσεις.   Γιατί μερικοί πάντα θα κάνουμε επίτηδες πράγματα για να ενοχλήσουμε!   Εργαλεία όπως το Aino της Qualia (δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλο που να λειτουργεί με αναγνώριση ελληνικών) είναι ουσιαστική λύση για να μαντρώσεις πληροφορίες είτε θέλεις να γίνει πετυχημένο το blog σου, ή για να αντιμετωπίσεις επικοινωνιακή κρίση.  Οι εταιρείες, αλλά ακόμα και οι πολιτικοί, είναι ακόμα πολύ επιφανειακοί στην αντιμετώπιση των social media.   (Εδώ μια φωτεινή εξαίρεση, ο χειρισμός των προεκλογικών κρίσεων από την ομάδα του Μπουτάρη – πχ με τον κόσμο του Ηρακλή.)

Δεν δουλεύει έτσι.    Κι αν δεν μάθετε προκαταβολικά, θα μάθετε μέσα από οδυνηρά επεισόδια σαν του Κου Παπαδημητριάδη ή τα σημαιάκια…

Για “απλούς” ανθρώπους και όχι εταιρείες, μια χρήσιμη εισαγωγή είναι το άρθρο “τι πρέπει να τσεκάρω ότι λέγεται για εμένα“.

Κατεβάστε εδώ

Ποια ήταν τα πιο σημαντικά θέματα στο ελληνικό web για το 2010; Σας τα παρουσιάζουμε σε ένα infographic.

Μεθοδολογία

Στην καρδιά της επεξεργασίας βρίσκεται η μηχανή εντοπισμού, παρακολούθησης και μέτρησης της εικόνας θεμάτων που ενσωματώνει το aino (topic detection, tracking & measurement). Η μηχανή αυτή συλλέγει συνεχώς μέσα στην ημέρα άρθρα από 200 επιλεγμένες πηγές του ελληνικού web. Οι πηγές αυτές έχουν επιλεγεί με τρόπο ώστε να δημιουργούν έναν αντιπροσωπευτικό της συνολικής θεματολογίας χώρο, εξασφαλίζοντας παράλληλα ότι έχουν τόσο τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα όσο και τα περισσότερα links: portals, ειδήσεις, επικαιρότητα, media, εφημερίδες, κλπ. Το aino ομαδοποιεί (clustering) τα άρθρα αυτά σε θέματα. Τα κύρια θέματα μιας ημέρας περιλαμβάνουν πολλά άρθρα ενώ στην ουρά της κατάταξης βρίσκονται και θέματα με ένα μόνο άρθρο. Τα θέματα δημιουργούνται συνεχώς όπως τρέχει η επικαιρότητα και στο χρόνο ακολουθούν διάφορες τροχιές, ανάλογα με το κάθε θέμα.

Στις 200 αυτές κύριες διαδικτυακές πηγές παράγονται κάπου 3000 θέματα κάθε ημέρα. Το aino αντιστοιχίζει σε κάθε θέμα τον τίτλο του πιο κεντρικού από τα άρθρα που το περιγράφουν, καθώς και ένα σκορ: το aino impact που ποσοτικοποιεί την εικόνα του θέματος στα μέσα. Το σκορ αυτό συνδυάζει τον αριθμό των άρθρων, τον αριθμό των πηγών και τη σημασία της κάθε πηγής όπως αυτή δίνεται από διάφορες διαδικτυακές μετρήσεις.

Έτσι λοιπόν επιλέξαμε ως κύριο θέμα της κάθε ημέρας του 2010, το θέμα με το μεγαλύτερο σκορ. Η κόκκινη μπάρα αριστερά σε κάθε θέμα είναι μια γραφική απεικόνιση του aino impact. Στην πρώτη σελίδα του γραφήματος απεικονίζουμε τους μήνες και τα κύρια θέματα του κάθε μήνα. Η κορυφογραμμή είναι μια προσεγγιστική εικόνα της καμπύλης του aino impact για κάθε μήνα. Τα κύρια θέματα περιγράφονται με 1-2 λέξεις. Πώς είπαμε ότι προφέρεται εκείνο το ισλανδικό ηφαίστειο; Enjoy!

“Γράφτηκαν πολλά το τελευταίο διάστημα για το ρόλο των νέων μέσων στις δημοτικές εκλογές. Υπήρξαν αναφορές σε Καθημερινή, Protagon, Ελευθεροτυπία, στην εκπομπή του Σ. Θεοδωράκη, αλλά και αλλού. Η υπόθεση ήταν ότι «περάσαμε από την ντουντούκα στο twitter και από τις αφίσες στο facebook», όπως αναφέρθηκε γλαφυρά σε ένα ποστ. Τις εκλογές στο δήμο Θεσσαλονίκης η Qualia τις παρακολούθησε συστηματικά και σας παρουσιάζουμε μια ολοκληρωμένη ανάλυση – την πρώτη απ’ όσο γνωρίζουμε τέτοια στην Ελλάδα αλλά και από τις λίγες διεθνώς – για τα θέματα, τις αναφορές, το impact και το συναίσθημα που φαίνεται ότι έκριναν το αποτέλεσμα. Κι επειδή μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, σχεδιάσαμε το infographic που σας στέλνουμε, μια αναπαράσταση της ανάλυσης της Qualia σε ένα γράφημα.

Κάντε κλικ για μεγέθυνση σαν εικόνα ή πιο κάτω για να κατεβάσετε το pdf

thessaloniki_infographic by Qualia about elections media coverage (Για να κατεβάσετε το pdf)

Μεθοδολογία

• Για τους 2 μήνες της προεκλογικής εκστρατείας μετρήσαμε τις αναφορές στα διάφορα μέσα για κάθε υποψήφιο: τηλεόραση, ραδιόφωνο, web news, blogs, social media.
• Τρέξαμε ανάλυση συναισθήματος που υπολόγισε για κάθε αναφορά σε web news, blogs και social media την πόλωσή της, τόσο ως προς το πρόσημο (θετική ή αρνητική) όσο και ως προς την τιμή. Στο γράφημα παρουσιάζεται με emoticons (J, L) στο επάνω μέρος.
• Μετρήσαμε την ικανοποίηση (pleasure) και την ένταση (energy) των αναφορών σε κάθε υποψήφιο. Η επεξεργασία έγινε με ανάλυση της γλώσσας, εντοπισμό των συναισθημάτων και απεικόνιση σε ένα ψυχολογικό/συναισθηματικό χάρτη.
• Υπολογίσαμε το aino impact, δηλαδή τη συνδυασμένη μετρική της εικόνας του κάθε υποψήφιου στην επικαιρότητα, όπως αυτή προκύπτει από τα 200 μεγαλύτερα πληροφοριακά sites της Ελλάδας.
• Με ανάλυση της θεματολογίας, εντοπίσαμε τα θέματα που «έπαιξαν» στο διάστημα της προεκλογικής εκστρατείας, καθώς και την εικόνα του καθενός στα media. Η διάμετρος του κύκλου δείχνει τη σημασία του θέματος. Απεικονίζουμε τα κύρια μόνο θέματα στην εικόνα.

Όλα τα παραπάνω υπολογίστηκαν με αυτόματο τρόπο και συνοψίζονται στο γράφημα, μαζί με τις δημοσκοπήσεις και τα στοιχήματα της τελευταίας εβδομάδας (07-14/11/2010). Οι αριθμοί είναι σε ποσοστά και απεικονίζουν το μερίδιο του κάθε υποψηφίου.

Συμπεράσματα

• Τα νέα μέσα και ειδικά τα blogs και τα social media (μοιάζει να) έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εκλογή Μπουτάρη, ο οποίος στα μέσα αυτά υπερέχει αισθητά.
• Υπεροχή δείχνει ο κ. Μπουτάρης και στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, όπου τα θέματα στα οποία συμμετείχε είχαν μεγαλύτερη απήχηση. Είχαν άλλωστε και μεγαλύτερη ένταση, άρα «πούλαγαν» ραδιοτηλεοπτικά.
• Από άποψη συναισθήματος οι δύο υποψήφιοι είναι κοντά.
• Αλλά ενώ υπάρχει σαφές προβάδισμα ικανοποίησης στο πρόσωπο του κ. Γκιουλέκα, είναι η ένταση τελικά της εκστρατείας που δίνει το πλεονέκτημα στον κ. Μπουτάρη και που ενδεχομένως του δίνει και τη δημαρχία.
• Είναι μεγάλη η διαφορά στη σημασία των θεμάτων όπου πρωταγωνιστεί ο κ. Μπουτάρης. Τρέχει μια εκστρατεία με πολωμένα θέματα μεγάλης απήχησης σε αντίθεση με τον κ. Γκιουλέκα που τρέχει μια ήπια εκστρατεία χωρίς ενδιαφέρουσα θεματολογία. Και φαίνεται αυτό να είναι παράγοντας νίκης για τον κ. Μπουτάρη.
• Ακόμα και το μοναδικό θέμα που ξεφεύγει από την πεπατημένη του κ. Γκιουλέκα – η στήριξη Κανάκη – μέσω του χαρακτηρισμού «γλύφτρηδες» πολύ γρήγορα αποκτά αρνητική χροιά στα social media.

Οι εκλογές του δήμου Θεσσαλονίκης φαίνεται ότι είναι οι πρώτες στην ιστορία που έχουν την αύρα των νέων μέσων, την επιρροή από το word-of-mouth, βαρύνει στο αποτέλεσμά τους η ένταση και ο αριθμός των αναφορών στα ηλεκτρονικά μέσα και βέβαια καθορίζονται από μια πολωτική θεματολογία στα social media, στην οποία νικητής στέφεται ο κ. Μπουτάρης. Είναι αυτή η απαρχή μιας νέας προσέγγισης της εκλογικής μάχης; Μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία κατασκευής μιας νέας επικοινωνιακής πολιτικής;  Το μέλλον θα δείξει.”

Δεν είναι ότι έχω μια μεγάλη ομάδα δικηγόρων να ελέγχει τα γραφόμενά μου.   Πιο χύμα δεν γίνεται!   Σήμερα τα ανέβασα χωρίς καν τόνους τα άρθρα.  (Είχα κολλήσει στο λιμάνι και στο κινητό μου κόβουν ταχύτητα η αλλαγή γλώσσας και οι τόνοι.)   Το μόνο λογικό συμπέρασμα είναι ότι κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά τα Blogs.   Αντί να επιμένουμε στην ασυλία, όσοι γράφουμε κυρίως στο διαδίκτυο θα έπρεπε να απαιτούμε το ανάποδο!

Γιατί μηνύουν επιλεκτικά οι εταιρείες; Από τα χιλιάδες προσβλητικά που βρίσκουν καθημερινά (ειδικά αν έχουν σύστημα reputation monitoring το ξέρουν ακαριαία) γιατί αντιδρούν σε ελάχιστα;

Τίθεται λοιπόν ένα όμορφο νομικό πρόβλημα.   Γιατί αν γράψω εγώ εδώ ότι ο Κώστας Καραμανλής τα είχε με τον Κακλαμάνη όταν ήταν φαντάροι μαζί και έζησαν κρυφά το πάθος τους πίσω από ένα τανκ στα σύνορα και δεν με μηνύσουν σήμερα, μπορώ να προσφέρω κάλυψη σε οποιονδήποτε μπλόγκερ γράψει ή υπονοήσει ότι αυτοί οι δυο πολιτικοί είναι ομοφυλόφυλοι στο μέλλον!   Θα μπορούσε να αρχίσει μια σχολή ισάξια των WikiLeaks σε παγκόσμιο επίπεδο που θα προσφέρει νομική κάλυψη με βάση τέτοια δημοσιεύματα.

Ένας τρόπος να παρουσιάσεις το θέμα από το NewsTime

Δικαστής – “Κε ΧΨΩ πότε γράψατε στην εφημερίδα σας ότι ο Κακλαμάνης ψωνίζεται στην Αθηνάς τα βράδια;”

Δημοσιογράφος – Πέρυσι.

Δικαστής – “Και δεν ξέρατε ότι δεν επιτρέπεται να γράφονται τέτοιες πληροφορίες προσωπικής ζωής;”

Δημοσιογράφος – Μα, αφού το είχαμε διαβάσει όλοι στο μπλογκ του Χαλκίδη πριν έντεκα χρόνια!   Αποκλείεται να μην το είχε διαβάσει και ο ίδιος αφού πληρώνει υπηρεσία αποδελτίωσης!   Γιατί δεν μήνυσε αυτόν τότε;

(Σημείωση:  Τα ονόματα και οι ιδιότητες είναι τυχαίες.   Διάβασα την φημολογία σε ένα μπλογκ σχετικά με αυτούς τους δυο πολιτικούς πριν…έντεκα χρόνια!   Γιατί και οι τρεις ανήκουν στην Ν.Δ.;)

Ένα από τα μαθήματα της εμπλοκής μου στα προεκλογικά ήταν ότι οι κλασσικές μέθοδοι δούλευαν.   Χτύπαγε το κουδούνι και τι να κάνεις, άνοιγες την πόρτα.   Ξεκίναγε να σου μιλάει ο υποψήφιος και τι να κάνεις, συμφωνούσες μαζί του.   Σου έλεγε πόσο εκτιμάει τον πατέρα σου και τι να κάνεις, αντί να τον διαολοστείλεις και να του πεις «τι λες ρε καραγκιόζη, μια φορά τον είδες τον πατέρα μου, μην το παίζεις και κολλητός!» κάθεσαι και ακούς.  Στο τέλος σου χώνει το ψηφοδέλτιο στο χέρι.   Πήγαινες να ψηφίσεις και τι να κάνεις, δεν ήξερες και κάποιον άλλον, τον ψήφιζες.

Μετά ήταν και το τηλέφωνο.   Στην περιοχή μου με έχει πρήξει ο Καντερές.   Στην γιορτή μου, στα γενέθλια και ότι άλλη ευκαιρία βρει με τηλεφωνεί να με ευχηθεί.   Δεν ξέρω καν τι είναι αυτός αλλά κάτι σε πολιτικό τον κόβω.   Γιατί οι έμπειροι πολιτικοί ξεκινάνε την καμπάνια με την λίστα ψηφοφόρων στο χέρι.      Η μάχη Μπουτάρη – Γκιουλέκα κρίθηκε για λίγους ψήφους.   Αν ο Γκιουλέκας είχε διαβάσει αυτό το άρθρο νωρίτερα, ίσως είχε νικήσει;

Προσωπικοποιημένες «επιθέσεις φιλίας».   Αντί να βάζουν απλά στο Facebook γκρουπ μια ανακοίνωση προς όλους, (διαβάστε εδώ πως εξελίσσεται το spam στα social media και εδώ έναν τρόπο που βρήκα για να ξεπεράσω το πρόβλημα) ένα μήνυμα σε έναν ψηφοφόρο.  Ελέγχουμε πρώτα ότι είναι στη λίστα!

Θεωρητικό μήνυμα που θα μπορούσε να έχει στείλει στο facebook

Εγώ βέβαια θα το αγνοήσω.  Ή θα γράψω στο blog μου ειρωνικά όπως πάντα σχετικά με αυτό νομίζοντας ότι το έστειλε αυτοματοποιημένα σε όλους.  (Personalised mass mailing στο Facebook, πως γίνεται αυτό άραγε….)   Αλλά μετά από λίγες μέρες έρχεται κι άλλο.

Καλό βράδυ @lex,

Δεν μου απάντησες.   Αλλά ήταν καταπληκτικό το blog σου σχετικά με τα ηλεκτρικά σπαστά ποδήλατα και δεν άντεξα να μην σε πιέσω λίγο ακόμα.  Αν θέλεις να μιλήσουμε μέσω Skype κάποια στιγμή για να μην χάνεις χρόνο, αλλιώς πες μου τι ώρα σε βολεύει να πιούμε έναν καφέστο προεκλογικό μου κέντρο.   Ή τσάι, γιατί διάβασα στο status update σου ότι δεν πίνεις συχνά καφέ.

Κώτσος

Κόπος/Απόδοση σχεδόν σίγουρα τέτοιου είδους επικοινωνία θα είναι το καλύτερο μέσο επικοινωνίας, ειδικά σε μικρότερες εκλογικές περιφέρειες. Θα ξεκουράζεται από το ξεποδάριασμα των ανόητων παλιομοδίτικων τουρνέ και θα μπορεί σε μια ώρα να έχει ουσιαστική επικοινωνία με 40-50 ανθρώπους.   Που τελικά θα του φέρει ψήφους!

Θολό το τοπίο και χωρίς παχιές αγελάδες!

Για να βοηθήσω λίγο την κατάσταση, σκέφτηκα να ορίσω έξι διαφορετικούς ρόλους σε μια καμπάνια.  Ο …πιασμένος είναι αυτός του σταρ.   Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο πολιτικός υποψήφιος.   Δουλειά του είναι να τραβάει τα βλέμματα.   Πίσω από αυτόν υπάρχει όμως ανάγκη για μια ομάδα που παρέχει την εγκυρότητα.   Οι ειδικοί.   Είναι η λογική της σκιώδους κυβέρνησης (ατυχής μετάφραση από τα αγγλικά αλλά την χρησιμοποίησε έντονα  η Ν.Δ. την προηγούμενη φορά που ήταν αντιπολίτευση.)  Χτίζουμε προφίλ ανθρώπων που ξέρουν καλά τα θέματα.  Πχ Η τρόϊκα του Μπουτάρη.   (Επίσης ατυχής ονομασία λόγω συγκυριών!)

Ο τρίτος ρόλος μπορεί να είναι μοιρασμένος ευρέως.   Κάποιοι πρέπει να παράγουν ιδέες.  Με φρεσκάδα και ενθουσιασμό χωρίς να πολυνοιάζονται αν είναι ή όχι εφαρμόσιμες.   Ούτε να επηρεάζοναι από τους άλλους που παρακολουθούν τις εξελίξεις και εντοπίζουν καινούργια πράγματα.  Το φιλτράρισμα το κάνουν οι opinion leader, οι ειδικοί.

Και όλο αυτό το τσίρκο το συνδέουν όσοι προωθούν τις ιδέες.   Οι οποίοι είναι οι υπεύθυνοι επικοινωνίας.   Οι οποίοι πρέπει να κοιτάνε τους άλλους έξι καθώς δουλεύουν και να τους υποστηρίζουν με τα σωστά media.   Να τους συνδέουν μεταξύ τους όπου χρειάζεται ή να τους απομακρύνουν  όταν συμφέρει καλύτερα.

Σαν οργανόγραμμα αυτό δεν μοιάζει με κανένα πολιτικό γραφείο γιατί ούτε σε εταιρείες δεν δίνουν τον κεντρικό ρόλο στον υπεύθυνο επικοινωνίας!    Αλλά παρατηρείτε ότι ο κύκλος κλείνει  όμορφα αν ο σταρ είναι κοντά στον υπεύθυνο επικοινωνίας;

1. Δεν χρειάζεται  πολλά λεφτά.

Στο YouTube δεν ψάχνουμε το άψογο γύρισμα, φινίρισμα και ειδικά εφέ.   Χύμα και με κέφι.   Ούτε καν μοντάζ  δεν έχουν αυτά τα κλιπ (εκτός από τον τίτλο τέλους και την μουσική).

2.Ενσωματωμένη λογική πασπατέματος.

Οι άπειρες  πιθανές παραλλαγές στο «Μακάρι Μπουτάρη» το έκαναν αμέσως κτήμα όλων μας.   Έγινε πια μέρος της γλώσσας σαν έκφραση σαν οποιοδήποτε καλό σλόγκαν ή κολλητικό ποπ  τραγούδι.

3. Πονηρό δευτερεύον μήνυμα

Για έναν πολιτικό που είχε κύριο μήνυμα «άντε να φύγει το παλιό» η επιλογή του «Μακάρι»  σαν λέξη είναι πανέξυπνη.   Χωρίς να γίνεται επιθετικό βάζει σε όλους έναν πόθο, έναν καημό.

4. Διαρκής παρουσία

Δεν πετάμε ένα κλιπάκι στο YouTube και φεύγουμε.   Έβγαιναν διαρκώς καινούργια  με τελευταίο το «δεν το έχω ετοιμάσει, αφού περίμενα θα χάσει!»    Όταν χτίζεις ένα κοινό, δεν το παρατάς μόνο.